Crna Gora 1941

Članovi PK KPJ za Crnu Goru Boku i Sandžak, koji su donijeli odluku o početku oružane borbe protiv okupatora.

Uoči stvaranja kraljevske jugoslovenske države (1918.godine) Crna Gora je (na nelegalnoj i nelegitimnoj Podgoričkoj skupštini, 26. novembra 1918)  pripajanjem Srbiji izgubila državni i nacionalni individualitet, čak i ime kao geografski pojam ( od 1922.-Zetska oblast,a od 1929.-Zetska banovina).

Nakon aprilskog sloma (1941) jedina politčka snaga koja nije priznala okupaciju, niti komadanje Jugoslavije i koja je radila na organizaciji otpora protiv okupatora bila je KPJ.

Crnogorska organizacija KPJ, kao dio jugoslovenske organizacije, radila je na stvaranju uslova za pokretanje oružanog ustanka protiv okupatora i svih domaćih kolaboracionista na liniji opšte platforme NOP-a.

Uoči pokretanja oružane borbe crnogorsko rukovodstvo je ponudilo političku platformu u kojoj je predviđeno:

borba protiv okupatora i protiv svega onoga što je narodima Jugoslavije donijelo‚‚današnje patnje i zlo"; borba za konačno nacionalno, socijalno i ekonomsko oslobođenje uz oslonac na antifašističku koaliciju (SSSR, Velika Britanija i SAD), ostvarenje bratske zajednice jugoslovenskih naroda u kojoj bi Crna Gora bila ravnopravna federalna jedinica sa ostalim jugoslovenskim zemljama, a Crnogorci ravnopravan narod sa ostalim  jugoslovenskim narodima i nacionalnim manjinama; demokratska narodna vladavina; ravnopravnost polova; uništenje svih ostataka fašističke orijentacije.

Rukovodstvo NOP-a Jugoslavije je nastojalo da u borbu protiv okupatora pokrene sve društvene slojeve (prije svega omladinu i žene i nacionalne manjine kako bi sopstvenim angažovanjem izborili svoja prava). Crnogorsko rukovodstvo NOP-a, sastavljeno prevashodno od komunista, uključujući se u opštejugoslovenske društvene tokove, nastojalo je od samog početka da formira nacionalne institute, u prvom redu Nacionalno-oslobodilalčke trupe, koje su narastanjem ustanka dobile naziv - partizanski odredi, a zatim Narodnooslobodilačka vojska Jugoslavije, a krajem rata - Jugoslovenska armija.

Proglas PK KPJ za Crnu Goru, Boku i Sandžaka od 22.jula 1941. g. u kojem se crnogorski narod poziva da počne pripreme za oružanu borbu protiv okupatora.
Zapisnik Skupštine narodnih predstavnika sreza beranskog na kojoj je izabran Sreski NOO kao prvi organ nove narodne vlasti na tlu Jugoslavije.
Uputstvo za rad seoskih, opštinskih i sreskih NOO u oslobođenim krajevima Crne Gore
Borci Nikšićkog partizanskog kod zaplijenjenog italijanskog tenka (novembar 1941.)
Svojeručni potpis učesnika Ostroške skupštine.
Učesnici konferencije rodoljuba na Tjentištu.
Rezolucija konferencije rodoljuba Crne Gore i Boke sa Tjentišta, 16.juna 1942, kojom su osuđeni saradnja Draže Mihailovića sa okupatorom i podrška njegovom pokretu od strane jugoslovenske emigrantske vlade. Ovu vijest su prenijele "Slobodna Jugoslavija" i druge demokratske agencije u svijetu. Od tada međunarodna javnost saznaje istinu o ulozi četničkog pokreta.
Uputstvo Privremene Vrhovne komande nacionalno - oslobodilačkih trupa Crne Gore, Boke i Sandžaka od 22. jula 1941. za izbor predstavnika narodne vlasti.
Skica oslobođenih mjesta u Trinaestojulskom ustanku 1941.
Rezolucija Crnogorske narodne omladine od 30.novembra 1941.

CRNA GORA 1942

Rezolucija Ostroške skupštine od 8.februara 1942. na kojoj je izabran NOO za Crnu Goru i Boku kao najviši organ narodne vlasti.
Proglas Ostroške skupštine narodu Crne Gore i Boke od 8. februara 1942.
Uputstvo NOO za Crnu Goru od 16.februara 1942. sreskim, opštinskim i seoskim organima narodne vlasti.
Proglas Glavnog štaba partizanski odreda za Crnu Goru i Boku od 20.marta 1942.