Crna Gora 1944

U Beranama je izabran, a u Andrijevci,Kolašinu, Bijelom Polju, Danilovgradu, Crmnici, Šavniku i Grahovu imenovani su privremeni odbori narodnog oslobođenja. Vrhovnu zemaljsku vlast vršila je ustanička privremena Vrhovna komanda nacionalističkih trupa. Vršene su pripreme za izbor civilnog Zemaljskog odbora, ali je to osujetila okupatorska ofanziva velikih razmjera, koja je privremeno poremetila razvitak svih organa i organizacija ustaničke vlasti. Prerastanjem ustanka u NOP širokih razmjera ponovo oživljava rad seoskih, opštinskih i sreskih NOO kao privremenih organa partizanske vlasti. Poslije Ostroške skupštine (8. februara 1942) i formiranja prvog zemaljskog NOO lokalni NOO postaju stalni organi narodne vlasti. Nakon nove (proljećne) okupatorsko- kolaboracionističke ofanzive (1942) i povlačenje partizanske glavnine u pravcu zapadne Bosne, u Crnoj Gori nastaje okupatorsko-kvislinška strahovlada, koja je dovela do raspada partizanskog sistema narodne vlasti. Djelovalo je samo nekoliko NOO u strogo ilegalnim uslovima. U toku bitke na Sutjesci, a naročito poslije kapitulacije Italije i povratka iz Bosne crnogorskih i drugih proleterskih partizanskih brigada i divizija i formiranja Drugog udarnog korpusa dolazi do naglog rasplamsavanja NOP-a u Crnoj Gori i formiranja novih partizanskih odreda i brigada što stvara povoljne uslove za formiranja ZAVNO-a i CASNO-a i novih NOO kao stalnih organa narodne vlasti. Oslobođenjem Crne Gore od fašističkog okupatora i pretvaranjem CASN-a u Narodnu skupčtinu Crne Gore i antifašistički narodnooslobodilački odbori pretvaraju se u narodne odbore.

Crna Gora 1944

Crna Gora 1945